Een programma van VodiService, deze informatie is bedoeld voor de verzorger bij decubitus

Decubitus is de beschadiging van weefsels ten gevolge van lokale inwerking van druk- en of schuifkrachten. Meestal ontwikkelt decubitus zich op plaatsen waar het bot vlak onder de huid ligt, zoals hielen, stuit, wervels, schouderbladen en oren.

Mede door de vergrijzing van de bevolking is het een veelvoorkomende aandoening bij patiënten in verpleeghuizen, ziekenhuizen en de thuiszorg.

Decubitus komt bij alle leeftijdsgroepen voor. Het gaat gepaard met aanzienlijke lasten voor de patiënt, zoals: pijn, verminderde mobiliteit, afhankelijkheid en isolement.

De mate van aanwezigheid van decubitus is een graadmeter voor de kwaliteit van zorg en ook voor de kwaliteit van de organisatie. Decubituszorg kan verbeteren en voorkomen worden door het ondersteunen, motiveren en stimuleren van medewerkers.

Intensieve samenwerking tussen verpleegkundige, ziekenverzorgende, arts, decubitusconsulent, fysiotherapeut en diëtist is nodig om decubitus zo breed en integraal mogelijk aan te pakken. Een decubitusprotocol verschaft duidelijkheid over wie wat doet binnen een zorginstelling.

Een aantal instellingen duidt bepaalde stadia van decubitus aan als vochtigheidsletsel.
Maar vochtheidsletsel is ‘gewone decubitus'. Vochtletsel bij bedlegerige incontinentiepatienten is in bijna alle gevallen door goede zorg te vermijden.