| Wat is coeliakie? |
|
Coeliakie is een chronische intolerantie voor gluten uit de voeding. De aanleg hiervoor is erfelijk. Gluten is een onderdeel van eiwit dat voorkomt in verschillende graansoorten zoals: tarwe, haver, rogge, gerst, spelt en kamut.
Spelt en kamut zijn verwant aan oude tarwesoorten; deze producten zijn vooral verkrijgbaar in reformzaken. Gluten zit niet alleen in producten die duidelijk zichtbaar zijn, zoals koekjes en macaroni. Gluten wordt door fabrikanten ook gebruikt als o.a. een bindmiddel in bijvoorbeeld soepen en sauzen. Zo wordt meel toegevoegd aan bouillonblokjes en tarwezetmeel in vleeswaren, kortom in producten waar niemand het zou verwachten. Van alle graansoorten, die wij dagelijks in onze voeding gebruiken, is tarwe verreweg de belangrijkste. Bijna alle broodsoorten die de bakker bakt, zijn van tarwemeel gemaakt. Gluten dient vooral als kleefstof dat het meel bij elkaar houdt en waardoor het brood voor het bakken goed rijst en de boterhammen stevig worden. Roggebrood, de naam zegt het al is van rogge gemaakt. Van de graansoort gerst is gort het bekendste product en van haver is dat havermout.
Maar gelukkig blijven er nog genoeg voedingsmiddelen over. Uit de volgende soorten kunt u gerust een keus maken: maïs, rijst, sorghum, gierst, boekweit, teff, tapioca en de producten van deze voedingmiddelen zoals: maïzena en custard. Ook de aardappel en de sojaboon horen hier bij.
De dunne darm bevat bij gezonde mensen aan de binnenkant darmvlokken; zeer vele kleine uitstekels. Met het blote oog gezien lijkt het hierdoor alsof de dunne darm bekleed is met kleine haartjes ( microvilli). Via de darmvlokken en plooien in de dunne darm kunnen de voedingstoffen worden opgenomen in het lichaam. Bij kinderen en volwassenen met een erfelijke aanleg voor glutenintolerantie leidt het eten van deze glutenhoudende producten tot een ongewenste reactie in de darmen. De darmwand raakt door gluten beschadigd. Bij coeliakiepatienten zijn de darmvlokken en microvilli in de dunne darm gedeeltelijk of soms helemaal verdwenen. Door deze beschadiging kunnen bepaalde voedingstoffen niet meer goed worden verteerd en opgenomen. Dit kan onder andere leiden tot gewichtsverlies, ondervoeding of tekorten aan vitamines en mineralen. |
